Deus Ex: Rozłam Ludzkości - Recenzja

Niepowtarzalny cyberpunk.

Deus Ex: Rozłam Ludzkości angażuje i skłania do refleksji, jednocześnie będąc bardzo dobrą grą akcji. Mimo poprawy kilku elementów rozgrywki i pojawienia się dodatkowych gadżetów, nie należy tu jednak oczekiwać przełomu względem Buntu Ludzkości.

Mechaniczny Apartheid. Ten kontrowersyjny zwrot opisuje dokładnie zjawisko, które obserwujemy w nowym Deus Ex. Ulepszeni ludzie są prześladowani i zamykani w miastach przypominających getta. Strach i uprzedzenie to żyzny grunt dla każdego ziarna terroryzmu i manipulacji informacją.

Po wydarzeniach z poprzedniej części, główny bohater - Adam Jensen - przyłącza się do specjalnej jednostki Interpolu i rusza tropem siatki organizującej ataki bombowe w Pradze. Celem terrorystów jest jeszcze większe ograniczenie praw ludzi z ulepszeniami.

Fabuła przypomina filmy szpiegowskie, w których nigdy do końca nie jesteśmy pewni komu ufać, a komu nie. Każda postać drugoplanowa ma jakieś tajemnice, wielkie korporacje nie ujawniają swoich prawdziwych celów, a media pełnią rolę tuby szerzącej dodatkową dezinformację. W tej części akcja toczy się głównie na ulicach futurystycznej Pragi, z kilkoma wylotami na misje w terenie.

1
Policja dostała nowe wyposażenie

Stolica Czech ma niepowtarzalny klimat. Klasyczne akcenty budynków zlewają się ze szklanymi konstrukcjami i hologramowymi reklamami na każdym kroku. Dzielnica czerwonych latarni aż lśni od kolorowych neonów zachęcających do odwiedzenia licznych figlarnych klubów.

Praga rozwinęła się dzięki wykorzystaniu zespołów robotników z ulepszeniami. Po tak zwanym Incydencie, w którym większość ludzi z augmentacjami straciła na chwilę panowanie nad swoją agresją, miasto stało się również pomnikiem wielkiej tragedii.

Zobacz: Deus Ex: Mankind Divided, Rozłam Ludzkości - Poradnik, Solucja

Obywateli ze wszczepami stopniowo zaczęto zsyłać do podmiejskiej zamkniętej strefy Utulek (zwanej również Golem City), a „czyści” ludzie i policja na każdym kroku dają upust swojej nieufności względem pozostałych w Pradze nadludzi. Częste kontrole dokumentów męczą nawet głównego bohatera, który wielokrotnie wyraża niezadowolenie z obecnego stanu rzeczy.

Zwiedzane dzielnice pełne są sekretnych przejść, ukrytych pomieszczeń, zadań oraz znajdziek, które przyciągną entuzjastów odkrywania wszystkich tajemnic gry na długie godziny. Część miejsc jest z początku niedostępna i przyjdzie nam je zbadać dopiero, gdy wrócimy do miasta po wykonaniu misji poza jego granicami.

Praga jest bardzo urokliwa, ale nieco brakuje innych miast do zwiedzania. Zderzenie dwóch kultur w poprzedniej części, dzięki Detroit i Hengsha, było świetnym pomysłem, do którego można zatęsknić w Rozłamie Ludzkości, i nie rekompensuje tego nawet krótka „wycieczka” do Golem City.

Podobnie jak w Buncie Ludzkości, w grze poruszamy się w perspektywie pierwszej osoby i tylko w momencie chowania się za osłonami kamera przeskakuje za plecy postaci. Dzięki mechanicznym ulepszeniom, główny bohater dysponuje wieloma różnorodnymi umiejętnościami, które rozwijają możliwości bitewne, infiltracyjne i negocjacyjne.

2
Wierny paralizator ponownie jest idealną bronią dla pacyfistów

W rękach gracza leży pełna wolność rozwoju postaci i podejmowanych w trakcie gry strategii. Deus Ex nigdy nie oferuje jednej ścieżki ukończenia misji i odnajdą się w niej zarówno miłośnicy pozostawania niezauważonym hakerem, jak i entuzjaści dużych karabinów, granatów i zdecydowanie mniej pokojowych rozwiązań.

Twórcy na poważnie podeszli do krytyki i tym razem praktycznie do końca nie musimy zabijać ani jednego przeciwnika - umiejętności hakerskie, poruszanie się otworami wentylacyjnymi, strzałki usypiające i wszczepki wpływające na skuteczniejsze perswazje sprawiają, że gra zbliżyła się do swoich korzeni z 2000 roku.

Nowe, prototypowe ulepszenia Jensena stanowią dobre zamienniki dla broni palnej i jeszcze bardziej zmieniają bohatera w Inspektora Gadżeta. Po zdobyciu odpowiedniej liczby punktów Praxis, Jensen może poruszać się jak błyskawica, taranować wrogów, pokrywać całe ciało pancerzem, a nawet przyspieszać swoją reakcję na wzór „bullet time”.

3
Pewną nowością jest tryb Breach, z szergiem wyzwań do przejścia

Mimo otwarcia na pokojowe rozwiązania i możliwość „zagadania” kluczowych postaci, w trakcie przygody nieco brakuje zapadających w pamięć walk z kluczowymi oprawcami. Każdy, kto miał styczność z poprzednią częścią, na pewno wspomina rozmowy i potyczki z bossami. W najnowszej odsłonie tego rodzaju walka kończy się tak samo szybko jak zaczyna, bez większych emocji i godnego zapamiętania wydźwięku.

Podobnie jest z samym zakończeniem, które pozostawia wiele poruszonych i nierozwiniętych wątków oraz garść bohaterów, których dopiero zaczęliśmy poznawać. Można podejrzewać, że kilka rozwinięć poznamy dopiero w płatnych rozszerzeniach, jednak wszystko to wywołuje uczucie niedosytu i braku odpowiedniej nagrody za ukończenie tytułu.

Niemniej, Deus Ex: Rozłam Ludzkości to świetna kontynuacja poprzedniej części o Adamie Jensenie i kolejna gra, która nie boi się poruszać tematu hipotetycznych przemian społecznych, gdzie nietolerancja, uprzedzenia i segregacja ludności nie kończą się na różnicach kulturowych i religijnych. Nie jest to tytuł rewolucyjny; nie przyćmiewa poprzedniczki. Jest to jednak gra, którą bez wątpienia warto poznać.

8 /10

Reklama

Zasady oceniania gier w Eurogamer.pl

Skocz do komentarzy (39)

O autorze

Łukasz Winkel

Łukasz Winkel

Recenzent

Zakochany w grach od dziecka. Transhumanista duchem, postmodernista z lenistwa.

Powiązane materiały

RekomendacjaA Plague Tale: Innocence - Recenzja

Mroczna i zarazem baśniowa przygoda.

RekomendacjaDays Gone - Recenzja

Kawał solidnej rozgrywki.

Crackdown 3 - Recenzja

Podróż do przeszłości.

RekomendacjaResident Evil 2 - Recenzja

Nowa gra zbudowana na starych fundamentach.

Na stronie

Komentarze (39)

Ukryj komentarze z niską oceną
Sortuj:
Wątki z odpowiedziami